Algemeen ZTNL verhalen topic

De plek waar je je creatieve ei kwijt kunt. Tekeningen, bewerkingen, verhalen en eigen gemaakte knutselwerkjes kunnen hier worden getoond.

Berichtdoor mart » 30 mei 2008, 15:58

Mensen van zt.nl die dit beleven:

Mart
Jeroen van Hoek(in het verhaal jeroen)
Fobian XD
Maarten
Africanfreak
En later in het verhaal misschien:
Pony fan
Mellepieter



Mart's Story's presenteerd:
The Wild Hunters!
Verhaal 1:
hoofdstuk 1:
De Eekhoorn.





Mart zat op een dag thuis TV te kijken, en opeens hoorde hij gerommel.
Mart schrok.
Zijn TV deed het nog gewoon.
Hij keek uit de ruit van zijn flat. hij zag iets geweldadigs bewegen.
Mart keek beter. Het was een klein monster. Mart pakte de trap, om snel beneden te zijn.
Hij rende zijn longen uit zijn lijf naar beneden en naar het stadshuis, waar hij het beest had gezien. Het stadshuis was mooi van marmer gemaakt, en had mooie glazen deuren aan de voorkant.
Vlak voor die deuren had Mart dat beest gezien. Hij zag auto's die heel erg hard moesten remmen om Mart te ontwijken. ''Excuseer, sorry...'' zei hij heel erg snel, want hij had haast.
Uiteindelijk kwam mart uitgeput bij het stadhuis aan. Nu zag hij het. Hij was voor niets gelopen... Het was een tamme eekhoorn!
Mart gromde, maar jaagde het beest niet weg. De eekhoorn kwam naar hem toe, en likte hem over zijn broek. ''Wat ben jij tam zeg...'' zei Mart nog steeds een beetje hijgend.
De eenkhoorn glimlachtte en de mensen om Mart heen keken raar naar hem, maar daar trok hij zich niets van aan.
Hij pakte de eekhoorn, en liep naar zijn flatje...

Mart kwam aan in zijn flat, en ging zitten op een stoel. Hij bekeek het beest goed. Het leek gezond te zijn, en erg speels.
Mart had door dat hij erg tam was (:P)
''Hee, ik dacht dat je een monster was...Nouja, ik heb altijd ruimte voor een eekhoorn zoals jij.'' Mart pakte zijn mobiel. ''Wacht even in de kamer, en niets onderpoepen hé...'' Mart liep de deur uit, de gang op en belde Jeroen. ''Ja, hallo, met Mart...Ik heb een eekhoorn die niet wegwil, en erg tam is...'' Mart wist dat Jeroen veel over dieren wist, tenminste, meer dan hijzelf...''Ik kom eraan, ik zal kijken wat er aan de hand is...'' Mart antwoorde 'Oke', en ging de gang af, zijn kamertje in. De eekhoorn was intussen al met Marts Kiba aan het spelen. Kiba was een karamel zwarte cavia, die ongeveer een jaar oud was. Mart keek naar de eekhoor. ''je hebt niet gepoept? Mooizo...''


Devolgende keer:
Jeroen komt langs bij Mart.
Topbands: Metallica, Drowning pool, Disturbed, Firewind, Pillar.
KILL SPAM! DRUK OP HET REPORTKNOPJE!
mart
Avatar gebruiker
ZooTycoon.nl Lid
Berichten: 1984
Geregistreerd: 27 jul 2006, 12:49



Berichtdoor Jurassic Park » 30 mei 2008, 17:14

Het Gevaar uit de Duisternis
Deel 2: De Campingbende


Maar dat duurde niet lang, want opeens hoorde hij rare geluiden buiten, hij begon te bibberen en keek om zich heen. Toen schoot hij uit zijn bed en schudde Ulli door elkaar.
''Snel! Ik hoorde wat buiten!' piepte Shannon wanhopig, Ulli bleef even luisteren, toen gaapte hij: ''Dat is de wind.. je hebt je teveel laten meesle...'' maar toen viel hij al weer in slaap.
Shannon was wat gerust gestelder, en ging weer naar zijn bed,, hij wou zijn ogen, maar toen hoorde hij buiten een lang, zachte krijsend geluid.. wat onmogelijk de wind kon zijn...

Hij raakte helemaal in paniek, het geluid leek dichterbij te komen. Hij stapte snel uit bed, en begon aan iedereen te schudden, en hij gilde paniekerig: ''Ze zijn er! Ze zijn er!'' , Ulli knipperde met zijn ogen, en hij zag Shannon zich proberen te verstoppen onder het bed.
Nike keek op, toen siste hij dat iedereen stil moest zijn. Shannon zat ondertussen onder de dekens
Buiten hoorde ze rare voetstappen, en gesis, Nike liep langzaam in het donker naar de deur.. hij wachtte even, en toen sloeg hij hem met een ruk half open. En met een harde en zware stem zei hij: ''OPMIETEREN STELLETJE KOTERS! WE PROBEREN TE SLAPEN, WEL VERDOMME!'' toen sloeg hij de deur dicht, en deed hem weer op slot. Hij wreef tevreden in zijn handen, en lachte daarna triomfantelijk: ''Ik denk dat we die kwijt zijn'', en ze gingen weer in het bed. Shannon sloop nog even voorzichtig naar het raam toe en keek even snel, hij dacht even in de struik iets te zien, rode ogen..maar hij probeerde het te vergeten, en ging in zijn bed liggen, hij drukte de kussens tegen zijn oren, en kneep zijn ogen dicht.

De volgende ochtend was Shannon blij het daglicht weer te zien, en tevreden lachte hij als hij Sylvester uit zijn kooi ziet komen, met één pootje leunt hij tegen de tralies. Het was in de zomer bijna een gebruik geworden dat hij om de week een stukje komkommer krijgt.
''Sorry, Sylvester.. vandaag niet..'' lachte Shannon, en nadat hij zich had aangekleed, wekte hij de anderen, en opende de deur. Buiten scheen de zon, en het glans glinsterde, Shannon zag andere mensen ook uit hun tenten en caravans komen, toen keek hij op zijn horloge: half negen. Hij liep weer naar binnen. Nadat de jongens snel een boterham hadden opgegeten, en liepen de boel te verkennen. Op een gegeven moment kwamen ze op een kruising, de één gaat naar het zwembad, en de andere naar de speelhal.
''Wie vind het een goed idee om te gaan zwemmen?'' vroeg Ulli, iedereen stemde er mee in.
En even later nadat ze hun zwemspullen uit de caravan hadden gehaald liepen ze naar het zwembad.

Ulli en Shannon zaten te wachten, terwijl de rest nog zich aankleedde, ze zaten een beetje te praten.
''Geloof, me wat we gister hoorden, waren echt geen campinggasten!'' zei Shannon.
''Verbeeldt je je het niet gewoon? Je hebt toch erg last van donkervrees?'' vroeg Ulli.
''Ja.. maar gisternacht hoorde ik echt een ijselijke schreeuw!'' antwoordde Shannon, terwijl hij een beetje sidderde.
''Dat was gewoon de wind..'' zei Ulli.
''Nou volgens mij niet..'' reageerde Shannon koppig.
Maar opeens zagen ze bij de kant Anouk met een meisje praten. Ze liepen er naar toe. ''Hey'' zei Shannon, en de meisjes draaiden zich om.
''Oh hoi jongens! Kennen jullie Lissie nog?'' vroeg Anouk, Lissie zwaaide.
''Oh natuurlijk! Waar zijn is de rest, de jongens?'' zei Shannon.
''Ach ja, die hadden geen zin.. zitten bij de arcade..'' zei Anouk.
''Hoe hebben jullie het eigenlijk voor elkaar gekregen, allemaal hierheen?'' vroeg Ulli.
''Ach ja... We hebben een beetje gezeurt, en dit is de eerste keer dat we het voor elkaar hebben gekregen om deze zomervakantie allemaal naar dezelfde camping te gaan..'' antwoordde Lissie.

Opeens hoorde ze een gil, ze draaiden zich om. Ze zagen bij het zwembad, een groep van vier jongens die ongeveer 13 leken, ze zaten een jongen die in plaats van de jongens zijn zwemkleren aanhad, te pesten vlakbij het zwembad.
''Wie zijn die idioten?'' vroeg Ulli kwaad.
''Dat zijn Freek , Danny , Edwin en Maik...beter bekend als De Campingbende..'' zei Anouk terwijl ze haar gezicht wegdraaide.
''Ze komen hier elk jaar op de camping de boel te verzieken..'' ging Lissie verder, terwijl ze vuil naar de groep keek, en daarna zei ze: ''En die jongen, Pierre is vaak hun doelwit..''
''Durft niemand wat te doen?'' vraagt Shannon terwijl hij naar de hulpeloze Pierre kijkt.
''Nee, ze zijn aardig sterk.. en als je het tegen de leiding zegt, lukt het ze altijd om hun te overtuigen dat zij niks hebben gedaan..'' zegt Lissie.
''Hm.. Niet durft ook maar wat tegen ze te doen.. wij ook niet eigenlijk..'' bekende Anouk.

''Nou, daar gaan wij verandering in brengen..'' grijnst Ulli.
''Heb je een plan?'' vroeg Shannon.
Ulli fluisterde iets in Shannons oor, en ze liepen op hun af. Shannon nam een omweg, tussen de bomen. Terwijl Ulli onopvallend langzaam langs de pestkoppen liep. Éen van hun merkte Ulli op en draaide zich naar hem toe.
''Had je wat?'' zei hij dreigend.
Ulli schudde met een lach zijn hoofd.
''Hey Sukkel, haal die bal uit het water!'' zei de andere, maar Ulli zei niets, terwijl hij langzaam naar de kant liep. ''We zeiden wat sukkel!'' zei de grootste, hij balde zijn vuist.
''Ik zou dat niet'' zei Ulli opeens fel. Hij schopte tegen de jongen aan, die met een schreeuw in het water plonsde, ondertussen kwam Shannon van achteren aan sluipen... de andere jongens werden opeens kwaad, en balden hun vuisten, terwijl Danny, de grootste en oudste in het water lag te spartelen. Maar toen pakte Shannon , Freek van achteren. En gooide hem in het water, hij greep de andere twee Maik en Edwin vast, en die vielen in ook in het water. Ulli en Shannon barsten in het lachen uit.
''Jullie hebben de boel hier lang genoeg verziekt!'' lachte Shannon.
''Jullie hebben geluk!'' schreeuwde Freek.
''Met wat?'' spotte Ulli.
''Dat we nu droge kleren aan moeten, anders sloegen we jullie zo in elkaar!'' schreeuwde Danny.

Daarna kropen ze aan de kant, en rende weg, Freek schreeuwde nog er achterna: ''We kregen jullie nog wel!''
''Het zal wel!'' schreeuwde Ulli hem na.
''Hersenkracht zeg ik je, Hersenkracht!'' schreeuwde Shannon, daarna gaven ze elkaar de vijf.
Anouk en Lissie kwamen lachend aanrennen. Ook Pierre kwam uit de bosjes.
''Merci,merci!'' zei hij huilend, daarna rende hij weg.
''Die hadden jullie mooi te pakken!'' lachte Lissie uit.
Maar toen zagen ze Jannick, Peter en Nike aan komen lopen.
''Wat is hier gebeurt?'' vroeg Nike verbaasd.
''Oh, Ulli en ik hebben net wat pestkoppen een lesje geleerd!'' lachte Shannon.
''Mooi gedaan! Maar laten we nu gaan zwemmen!'' lachte Nike.

Even later liggen ze in het zwembad, Ulli ligt op zijn rug te drijven, hij kijkt naar de wolken die overzweven.. het lijkt rustig... Maar opeens hoort hij iets in de struiken.. hij kijkt verbaasd op.. dan word hij wit, en het tintelt over zijn hele lichaam. Tussen de struiken hurkt een schaduw.. met één arm steunt hij tegen een boom. Het leek klein, maar hij had lange klauwen, met roodgloeiende ogen keek hij Ulli strak aan. Ulli wist niet wat hij zag, hij kon zich niet bewegen, hij bleef de schaduw strak aanstaren. Hij had het gevoel of hij zonk, alsof hij weg viel zolang hij in de ogen van de schaduw bleef staren...
Maar opeens voelde iets zwaars op zich en hij werd onderwater gedrukt. Hij gilde en hoorde gelach: de Campingbende! ''Zo ik zei toch, dat we je terug zouden pakken!'' hoorde hij Danny zeggen.
Ulli voelde de woede naar boven komen en begon om zich heen te slaan en te trappen, totdat hij iets tegen zijn voet voelde. ''Auh!'' hoorde hij Edwin, de jongste gillen. Toen voelde hij een harde klap op zijn schouders. Maar opeens hoorde hij een bekende stem schreeuwen: ''Blijf met je vieze poten van hem af!'' De druk op Ulli werd minder en hij kon weer ademhalen, hij hijgde flink en keek om, hij zag dat het Nike was. En daar kwamen Jannick,Peter en Shannon aanzwemmen. Ze schreeuwde dingen als: ''Oprotten!'' en als snel smeerden de pestkoppen zich toen ze de badmeester uit het toilethok zagen komen. De jongens zwommen naar Ulli toe. ''Gaat het?'' vroeg Shannon.
''Eh ja..'' zei Ulli buiten adem. ''Die idioten wouden me verdrinken!''
''Stelletje zakken... we krijgen ze nog wel!'' riep Nike kwaad.
''Ik heb niet zo'n zin om te zwemmen..'' zegt Ulli.
''Nee, ik ook niet...'' zegt Peter, en hij kijkt naar zijn gerimpelde handen.
''Zullen we dan maar gaan?'' vraagt Nike.
''Ja'' vindt Jannick, en de rest knikt.

Nadat de jongens naar de caravan waren gelopen, en een blikje cola naar binnen werkte. Hoorde ze een geluid uit de laptop komen.. Shannon liep er naar toe. ''We hebben mail!''
''Van wie?'' wou Nike weten.
Shannon las de mail even snel door
''Van een jongen: Jim.. hij heeft een foto gemaakt van iets raars'' terwijl Shannon de mail aandachtig las.
''Oh, wat schrijft hij dan?''
''..''Hallo Mystery Hunters, ik ben op vakantie in Frankrijk. Zo'n drie dagen geleden was ik op een tocht door het bos van Verne.. erg donker, maar daar toe het niet toe. Ik had de fotocamera van mijn vader mee, en toen ik later de foto's op de laptop zette, zag ik op een foto iets heel raars.. Zouden jullie ernaar willen kijken?'' zei Shannon. ''En hij heeft de foto er bij gestuurd.''
''Laten we die maar bekijken'' zei Ulli.

Shannon laadt de foto, en de jongens bekijken ze aandachtig. Op de foto is een berg te zien, op de voorgrond zaten allemaal mensen te lachen.
''Laten we inzoomen..'' mompelde Shannon.
Toen zagen iets raars tussen de bomen. Een schaduw tussen de bomen hurkend. Je kon geen ogen zien, en de mensen op de foto leken niks te merken. Maar toen schoot Nike te binnen dat hij nog wat boodschappen moest halen. ''Oh, ik ga nog even naar de supermarkt, ben zo terug, wachten jullie maar hier zei Nike'' en Nike deed de deur open en staptte naar buiten.

De avond viel snel, het begon te schemeren. De rest zat wat cola te drinken, terwijl Shannon de foto nog even nauwkeurig bekeek. Toen zuchtte hij, en deed de laptop dicht.
''Nou?'' wou Ulli weten.
''Ik zie niks dat erop wijst dat het nep of bewerkt is.. en die schaduw is vreemd'' verklaarde Shannon.
Het was al bijna donker toen Nike terugkwam, hij zette de boodschappen op het aanrecht, toen hij was vergeten chips te halen. ''Oh,nee! Chips vergeten! Ik kan nog even snel chips halen, de winkel is open tot 21:00 uur!'' zei hij snel, en rende uit de deur.
Nike was een paar minuten weg en de rest maakten hun klaar om naar bed te gaan. Alleen Shannon zat angstig met de deken om hem heen.
''Oh, ik hoop dat Nike snel terug is!'' zei hij ongerust.
''Hoezo? Er zitten hier geen beesten.. behalve die campingbende dan..'' zei Peter.
''Nee! Maar die schaduwen!'' zei Shannon angstig, hij trok de dekens over zijn hoofd.
''Geloof je dat nou echt?!'' zei Jannick.
Toen zei Ulli zuchtend: ''Ik denk dat hij best wel gelijk kan hebben..''
''Hoezo?'' vroeg Peter verbaasd.
''Nou.. Die foto's, meneer Douwekram, die dode schapen, en dat rare geluid gister..het is gewoon te toevallig!''
''Hm.. maar alsnog..'' zei Jannick bedenkelijk.
''Maar..bovendien.. heb ik ook iets gezien..'' zei Ulli opeens.
Iedereen was stil, en Shannon keek verbaasd op.
''Waar, waarneer?'' vroeg Peter verbaasd.
''Nou, tijdens het zwemmen.. een schaduw hurkend tegen een boom.. met rode ogen.'' zei Ulli kalm.
Shannon zat te rillen, hij werd wit en voelde zich misselijk
''Zie je wel!'' barstte hij opeens los.
''Ik moet zeggen, ik begin te twijfelen..'' zei Jannick. ''Hier moeten we toch maar achterna gaan..''

Maar toen kwam Nike binnen, het regende buiten, en hij was kletsnat. Op zijn knie zat een grote snee, en in zijn handen had hij twee zakken chips.
''Hoe kom je aan die snee?!'' vroeg Shannon benauwd.
''Oh.. gewoon bleef haken bij een bos brandnetels..'' zei Nike. ''Iemand chips?''

Even later zaten ze in bed te praten, en met een bakje chips. Shannon liep de hele tijd zenuwachtig te ijsberen, en soms keek hij angstig door het raam. Hij was erg bang geworden van de verhalen.
Maar aan de andere kant ook nieuwsgierig...

Het was rond middernacht toen Shannon wakker werd en heel nodig naar de WC moest. Hij lag zenuwachtig in zijn bed te woelen, hij moest heel nodig.. maar durfde niet alleen te gaan, en aan de andere kant wou hij de rest niet wakker maken. Toen stond hij op, en haalde Sylvester uit zijn kooi, hij zette hem in zijn handen en fluisterde: ''Zo Sylvie, nu zijn we niet alleen''
Hij zat op de WC, en merkte dat het raampje openstond, buiten was het pikdonker, het motregende.
Hij hoorde opeens iets, hij voelde zich ineenkrimpen, maar kon het niet weerstaan om een kijkje te nemen. Hij ging op de WC-pot staan en keek door het kleine raampje.

Buiten was het kalm, het gras was nat, en drupjes water gleden van de tenten, het was best mooi, maar de angst zat Shannon in de weg. Hij wou er afstappen. Toen hij opeens een raar sissend geluid hoorde, hij keek angstig rond, toen zag hij vanuit het bos twee rode ogen kijken, Shannon schrok zich rot, en viel bijna van de WC-pot. De bloedrode ogen keken hem doordringend aan...
Jurassic Park
ZooTycoon.nl Lid
Berichten: 2193
Geregistreerd: 17 okt 2005, 16:12



Berichtdoor pony fan » 30 mei 2008, 20:21

mag het iets minder eng ik plas bijna in me broek maar goed leuk verhaal en lekker spannend
menfreak van zt.nl
ik ben een jonge moch je je vergissen
<><><><><><><><><:>--
Pokemon Pony Zoo Tycoon 2 En Dino Fan!!!!
pony fan
Avatar gebruiker
ZooTycoon.nl Lid
Berichten: 631
Geregistreerd: 06 nov 2007, 15:11
Woonplaats: nederland



Berichtdoor Pinguinboy » 31 mei 2008, 08:02

hoezo eng? ik vind er zelf niks engs aan, dat monster is nog niet eens tevoorschijn gekomen
kom naar Novpin en red de pinguins in kaapstad!
Lees HIER mijn verhaal ''De Strijd om de walvissen'' en volg het avontuur tegen de Japanse walvisvaarders! :book:
Mickey Mouse wees me erop dat ik er minder van moest snoepen, terwijl Teigertje me er meer voerde, en Winnie de Pooh me probeerde over te halen om gewoon honing te gaan eten.
Pinguinboy
Avatar gebruiker
ZooTycoon.nl Lid
Berichten: 2026
Geregistreerd: 04 aug 2006, 19:49
Woonplaats: op aarde



Berichtdoor Jurassic Park » 01 jun 2008, 14:32

pony fan schreef:mag het iets minder eng ik plas bijna in me broek maar goed leuk verhaal en lekker spannend


Ik denk dat ik dat als compliment moet opvatten? xD
Jurassic Park
ZooTycoon.nl Lid
Berichten: 2193
Geregistreerd: 17 okt 2005, 16:12



Berichtdoor glenn-zoo » 15 jun 2008, 13:01

Peter en Loch ness

Peter lag lekker warm onder de dekens van zijn bed.
De wekker ging af: ''Tring, Tring Tring...''
Peter opende zijn ogen, hij trok het gordijn open en juichte.
Vandaag ging hij op vakantie!
Hij trok zijn kleren die hij gisteravond had klaargelegd vlug aan.
Peter pakte zijn koffer en holde met moeite naar beneden.
Zijn vader probeerde zijn schoenen in zijn koffer te proppen en zijn moeder draaide alle sloten dicht.
''Kom Eva we gaan weg.'' zei Peter's moeder.
Eva het kleine zusje van Peter begon te snikken: ''Maar dan mis ik een televisie programma... nou... nou...''
Peter trok zijn schoenen aan en propte snel een boterham in zijn mond.
Hij veegde de chocopasta met zijn hand van zijn mondhoeken af.
Zijn vader liep naar een la en pakte de kaartjes voor de boot.
Peter keek met een glimlach rond en zelfs zijn krijsende zusje kon deze dag niet verpesten!
Eva wou huilend naar haar kamer rennen maar haar moeder pakte haar vast.
Iedereen liep naar de bushalte.
De bus kwam aanrijden, Peter mocht de Strippekaart aan de chauffeur geven.
Huppelend ging Peter naar de achterste stoelen.
Hij ging zitten, een paar seconden later deed de rest van zijn famillie dat ook.
Na een half uur rijden werd Peter moe en viel in slaap.

''Peter, jongen we zijn er.'' fluisterde vader in het oor van Peter.
Peter deed zijn ogen open en knipperde.
Ze zaten nog in de bus, hij volgde zijn vader naar buiten.
Daar stond een grote mooie witte boot, de Stena Line.
Vader gaf de kaartjes aan een man in een wit pak en ze gingen aan boord.
Eva mopperde over de golven van het water en moeder zuchtte.
Ze gingen met zijn alle gezellig eten.
Peter nam pizza en als toetje een ijsje.
Een uur later ging de boot langzamer en stopte in de haven.
Peter, zijn vader, Eva en zijn moeder liepen door de gangen van de boot naar de uitgang.
Ze liepen over de loopplank naar de kust.
''Sir, our tickets are lost!'' riepen wat meisjes tegen een werknemer van de Stena Line.
Peter hoorde allemaal rare woorden en een taal die hij niet kende.
Peter ontdekte dat de rest van zijn famillie al naar de bus ging en hij holde er achteraan.
''Tickets please.'' zei de chauffeur, vader gaf ze aan hem.
Ze gingen allemaal zitten en wachtten.
Peter en zijn moeder deden samen een spelletje ''Ik zie, ik zie iets dat jij niet ziet en de kleur is... rood.'' zei Peter.
Zijn moeder wist het niet, Peter zei dat het zijn zusjes hoofd was.
Eva begon te brullen en probeerde te schoppen.
Maar vader hield haar tegen.

Iets later stopte de bus en stapte iedereen uit.
Vader liep naar het treinstation en de rest volgde.
Vader gaf de zoveelste kaartjes en iedereen stapte in.
Iedereen zocht een plaatsje uit en wat later begon de trein te rijden.
Peter viel weer in slaap.
''Peter, sukkel we zijn er.'' zei Eva en schopte hem.
Peter schrok en sprong van zijn stoel.
Hij holde zijnn ouders achter na.
Ze liepen door wat straten en weggetjes.
Ze kwamen eindelijk aan bij hun vakantiehuis.
Met een prachtig uitzicht op Loch Ness...
Wist je dat mensen 98% het zelfde DNA hebben als Chimpansee's en Bonobo's?
Noem me maar Glenn-zoo, Glenn, Glennie, Glennie- boy of Glenno
Eer aan de grote designers: Simba & Papapanda
Admin of http://orangezootycoon.yourbb.nl/
glenn-zoo
Avatar gebruiker
ZooTycoon.nl Lid
Berichten: 1598
Geregistreerd: 12 dec 2006, 19:04
Woonplaats: Zoetermeer



Berichtdoor Jurassic Park » 15 jun 2008, 19:08

Het Gevaar uit de Duisternis
Deel 3: Het Mysterieuze Boek


Buiten was het kalm, het gras was nat, en drupjes water gleden van de tenten, het was best mooi, maar de angst zat Shannon in de weg. Hij wou er afstappen. Toen hij opeens een raar sissend geluid hoorde, hij keek angstig rond, toen zag hij vanuit het bos twee rode ogen kijken, Shannon schrok zich rot, en viel bijna van de WC-pot. De bloedrode ogen keken hem doordringend aan...

Shannon werd duizelig.. hij had het gevoel of hij in één zakte... toen verloor hij zijn grip en viel op de vloer. Het deed erg pijn, maar had geluk dat hij op zijn rug viel. De duizeligheid was opslag over., alleen nu kwam er hoofdpijn.. Shannon krabbelde kreunend overeind, en klom weer op de WC. Hij keek door het raam, maar het wezen was er niet meer... Hij ging zuchtend weer zitten. Toen pas hoorde hij dat de rest wakker was geworden.

De volgende ochtend was Shannon doodop. Hij had geen oog dicht gedaan, om de paar seconden werd hij weer wakker van de wind. Hij stapte uit zijn bed, en waste zijn gezicht, nadat hij zijn kleren aan had gedaan, liep hij even naar buiten, terwijl de rest ook wakker werd. Buiten was het warm, een koud briesje ging over het gras. Geen wolkje aan de lucht, maar dan merkt hij pas dat er iets aan de hand is. Overal lopen mensen naar een menigte bij het zwembad. De rest van de jongens komen ook naar buiten, en zien de menigte.
''Wat zou er aan de hand zijn?'' dacht Ulli hardop.
''Laten we even kijken!'' vond Nike, en ze renden er naar toe.

Bij het zwembad was het een drukte van jewelste, de jongens vonden een gat in de menigte en liepen naar voren. Bij de rand van het zwembad stond de campingbaas, een agent en nog andere mensen. Maar nog steeds zien ze niet wat er aan de hand is. Dan komt iemand aan met een stok, waaraan een haak zit. Hij vist wat in het water, en opeens haalt hij iets pluizigs uit het water. Het is lichtbruin en kletsnat. Opeens zien ze wat het is: een kip! De man legde het op de rand, ze keken er aandachtig na, uit de menigte hoorde je kreten van ontzag. Ze hoorde de agent zeggen: ''Dit is gruwelijk, er zit geen inhoud meer in!'' Opeens tikt Nike op de schouder van Ulli, hij gebaart hem mee te komen, de rest loopt er achter aan. Ze komen bij een oude boom aan.
''Eh ja? Wat is er mee?'' vraagt Peter.
''Kijk'' zegt Nike en wijst naar de schors, dan zien ze vier grote diepe krassen overheen lopen.
''Ja dus? Heeft iemand met een mes gedaan'' zegt Peter.
''Nee, met een mes zou het er anders uitzien'' zegt Nike. ''En kijk hier..'' wees Nike, op de bladeren zaten sporen van bloed, als ze even verder keken zag je een heel spoor bloed door het bos lopen.
''Oke... dit is griezelig...'' zegt Jannick verbaasd. Shannon kijkt een beetje om zich heen. Hij ziet een struik en kijkt er raar naar. Opeens schiet het hem te binnen: ''Dit was de plek waar ik gisteren die schaduw zag!'' schreeuwde hij opeens, iedereen draaide zich verbaas om. ''Weet je dat zeker?'' vroeg Ulli. ''Ja helemaal zeker!'' zegt Shannon, en wijst op de caravan.
''Hm.. blijf het raar vinden...ik geloof er geen barst van..'' spotte Peter.
''Maar ik heb echt die schaduw gezien!'' hield Shannon vol.
''Volgens mij verbeeld je het gewoon uit angst..'' zucht Peter.
''Maar ik heb het echt gezien!'' werd Shannon kwaad.
''Ja.. het zal wel..''
Toen werd Shannon echt kwaad. ''Ohja? Nou ik zal het bewijzen!''
''Hoe dan?'' vraagt Ulli.
Shannon denkt na, dan zegt hij: ''Ik weet het, je zullen het nog wel zien!'' en rent naar de caravan. Even later horen ze hem rommelen.
''Nou die is nog wel even bezig..laten we maar even de omgeving verkennen..'' zicht Nike, en ze lopen naar de auto. Even later rijden ze Verne uit.
Ze rijden langs grote velden. Het is vandaag wat warmer als anders, en alle ramen van de auto zijn open. Ulli zit met Sylvester op schoot, op de hoedenplank staat het reiskooitje. Sylvester mag dan wel een hamster zijn, maar toch is het een echte Mystery Hunter. Hij zit te knabbelen aan een zonnebloempit. Er schiet een bordje langs: 'Bienvenu dans Ance' wat betekent: ''Welkom in Ance''
En als snel rijden ze door een drukke straat. Ze zien een winkelstraat en parkeren de auto. Ze stappen eruit, en lopen richting de winkelstraat. Het is druk, je ziet overal winkeltjes, en je ruikt de geur van kaas,worst en bij één winkeltje zelfs parfum. Als ze verder lopen zien boven een winkel een bord hangen met de tekst: ''Le magasin de livre'' Ulli was niet zo goed in Frans, maar wist na een paar dagen al wat woorden, de tekst betekende: 'boekenwinkel'
'''Hé! Misschien vinden we wat boeken daar voor in de boekenkast van het huis!'' zegt Peter.
''Hm.. goed idee.. de kast is wat leeg ja..'' zegt Jannick, en ze lopen naar binnen.
In de winkel ruikt het muf, achter de toonbank zit een dikke kassier een krant te lezen. Aan de wanden zitten kasten vol met boeken, en ook in het midden staan een aantal kasten. Nike loopt langs een wand, hij kijkt rond. Al zit er niet veel intressants bij: een Franse thriller, een hoop kinderboeken voor kleuters... dan ziet hij een zwart boek glinsteren, in plaats van dat de titel in het Frans was stond het in het Engels: ''The Loch Ness Mystery'' Nike nam het tevreden in de hand. Even verderop struinden Jannick en Peter een grote kast. De hele tijd halen ze boeken uit de rekken die ze vervolgens weer zuchtend terug zetten. Jannick pakt een boek. Op de voorkant zit een plaatje van een grote aap, en boven staat: ''YETI'' Jannick wil het net laten zien aan Peter die het grondig bekijkt. Ver in de donkere kant van de winkel zit Ulli op een kleine trap. Hij kijkt op de bovenste plank, maar daar staan alleen maar thrillers enzovoorts. Dan ziet hij in de schaduw letters glinsteren: ''Vernevampires'' hij haalt het nieuwsgierig uit de kast. Het boek is helemaal zwart. De flaptekst is ook in gouden letters. Hij begrijpt niet wat er staat. Dan ziet hij op de kaft een plaatje staan. Hij bekijkt het nauwkeurig, dan word hij wit: op de voorkant staat een tekening van een wezen dat in de bosjes hurkt, het heeft doordringende rode ogen, en is pikzwart. Hij herkent het wezen wat hij bij het zwembad had gezien. Ondertussen zijn Nike, Peter en Jannick aan de twee boeken aan het afrekenen. Ulli komt bladerend in het zwarte boek, aanlopen. Hij legt het op de toonbank en de kassier met de snor pakt het op. Hij bekijkt de achterkant nauwkeurig, dan draait hij het boek om. Zijn ogen lijken niet meer zo slaperig en staren naar de kaft. Hij begint paniekerig iets in het Frans te mompelen, terwijl de jongens verbaasd kijken, Nike vraagt in het Frans of alles goed is. Dan ristelt de man uit zijn broekzak een wegwerpaansteker, en houd het onder het boek, iedereen schrikt en deinst achteruit dan roept de man kwaad en bang: ''Patir! Patir!'' wat betekent ''Ga weg! Ga weg!'' De jongen schrikken en rennen met hun boeken uit paniek de winkel uit, ze stoppen pas buiten adem aan het eind van de winkelstraat.
''Dat was raar..'' hijgde Nike.
''Ja inderdaad..'' vond Ulli.
''Wat was er met dat boek?'' vroeg Jannick.
''Geen idee, hij keek erna en mompelde wat!'' zei Peter.
Nike keek Ulli aan. ''Wat stond er op dat boek?''
''Nou eh, een plaatje van zo'n schaduw, waar Shannon zo bang voor is, misschien konden we er iets uit vinden..'' antwoordde Ulli.
''Raar... wat was de titel?'' vroeg Jannick.
''Uhm.. Vernevampires, wat dat moet betekenen?'' antwoordde Ulli.
''Vernevampires, nog nooit van dat woord gehoord..'' dacht Peter hardop.
Dan kijkt Nike naar de lucht, hij ziet donkere wolken en de lucht is oranje.
''Laten we maar weer naar huis gaan, we eten vanavond friet!'' zei Nike, en ze rennen achter hem aan.

Het is rond zessen, als ze bij de caravan aankomen. Shannon staat ongeduldig te wachten, en als ze open doen rent hij naar hun toe.
''Zo daar zijn we dan!'' zegt Ulli, en snuift de lucht op.
''Ja! Ik heb iets gemaakt waarmee ik zal bewijzen dat die schaduwen bestaan!'' zei Shannon opgewonden. Hij sleurde hun mee voordat ze iets konden zeggen. Ze stonden in de caravan.
''Kijk, hier voor het raampje heb ik de webcam geïnstalleerd, met dit kabeltje is hij verbonden met de laptop.'' zegt Shannon, iedereen kijkt verbaasd, dan vraagt Ulli: ''En waar is dat andere kabeltje voor?''
''Ah! Dat zou ik je net laten zien! Zoals jullie weten zit hier een luik naar buiten, en onder de caravan heb ik het opnameapparaat geïnstalleerd, door dit gaatje gaat het kabeltje.''
''Indrukwekkend...'' mompelt Nike, dan loopt Shannon naar de laptop, en opent een programma.
''Met dit speciale programmaatje dat ik heb gedownload kan ik alles opnemen, ik hoef alleen op record te drukken vanavond, en hij neemt alles op wat er vanacht gaat gebeuren!'' zegt Shannon trots.
''Indrukwekkend..'' mompelen Nike en Jannick tegelijk.
''Maar hoe weet je dat die zogenaamde schaduwen zich wel laten zien..?'' vroeg Peter.
Shannon negeerde zijn sarcastische toon, en antwoordde triomfantelijk: ''Nou, ik hang daar voor de caravan gebraden kip! Niemand kan de geur weerstaan van gebraden kip!''
''Daar heeft ie een punt..'' zei Ulli, en dacht aan het goudbruine vlees.
''Ach, laat ook maar, ik ga meester Nike helpen met koken...'' zei Peter chagrijnig.

Tijdens het eten vertellen de jongens het verhaal van de man en het mysterieuze boek. Shannon luisterde geboeid, hij leek minder bang. Na het eten was het verassend donker buiten, als het bijna avond is loopt Shannon naar de laptop en drukt op de knop 'record' dan kruipt hij snel weer in bed.
Ulli loopt naar de keuken, en haalt een blikje cola uit de koelkast, en opent het. De cola spuit eruit recht in zijn gezicht. Iedereen lacht, en Ulli zucht en loopt naar de keukenkastje voor een handdoek.

De volgende ochtend was Shannon al vroeg op. Hij liep slaperig naar de laptop, en drukte op de startknop, hij zat ongeduldig op de tafel te tikken, toen besloot hij de anderen wakker te maken. Ze gingen na Shannon staan, hij opende het programma. Hij liet het de eerste minuten lopen: niks, alleen maar geruis en bladeren. Shannon zuchtte, en liet hem doorspoelen: rond 11 uur was er nog niks. Shannon bleef doorspoelen, maar nog steeds niks, alleen maar bladeren en een kerkklok.
Toen zei Shannon sip: ''Volgens mij willen ze zich niet laten zien..''
Peter zuchtte dramatisch. ''Het is ook maar een verhaal..''
Nike haalde zijn schouders op. ''Sorry Shan, maar volgens mij heb je het toch verbeeldt..''
''Laten we maar wat eten..'' zei Ulli ook een beetje telerugesteld. ''Goed idee'' zei Jannick hongerig.
Shannon liet de opnamen sip nog even afspelen, toen liep hij naar de tafel, maar net toen ze wouden gaan zitten klonk er een vreselijke, ijselijke krijs door de boxen. Ze renden naar het beeldscherm en keken gespannen naar het donkere bos... Opeens verschijnen er twee rode ogen in een bosje. Dan springt er een wezen eruit, en in een flits rent het langs de caravan, je ziet nog even een glimp van rode ogen die recht in de cam kijken, het gaat zo snel dat niemand goed kon zien wat het was.
''Wow! Dat moet ik even terugspoelen!'' zegt Shannon, en spoelt een stukje terug, dan laat hij het vertraagd verder gaan. Dan zien ze wat langs de caravan rende: een kleine zwarte schaduw, met lange armen die hij voor zich houd, op een bepaald moment kijkt het wezen recht in de cam, met rode ogen, en aan zijn armen zien ze gevaarlijke gekromde klauwen, iedereen is wit en verstijfd als ze het wezen over het scherm zien rennen, dan roept Shannon: ''Ik zei het toch!''
Iedereen kijkt met open mond naar het scherm, Shannon ramt op Print Screen en slaat de foto op.
''Griezelig..'' bibbert Jannick.
''Oke.. Shannon.. ik moet toegeven, je had gelijk...'' zegt Peter.
''Je hebt me overtuigd..'' zegt Nike. ''Dit is absoluut geen gezichtsbedrog!''
''We moeten weer naar meneer Douwekram! Die weet er het meest van!'' zegt Shannon.
''Dat kunnen we beter wel doen.. Wat was dat in hemelsnaam?'' zegt Ulli.
''Ik heb geen idee..maar het was eng..'' vind Shannon.
Nike denkt na, en krabt over zijn kin.
''Oké, we gaan vanmiddag naar meneer Douwekram..''
Laatst bijgewerkt door Jurassic Park op 01 jul 2008, 17:26, in totaal 1 keer bewerkt.
Jurassic Park
ZooTycoon.nl Lid
Berichten: 2193
Geregistreerd: 17 okt 2005, 16:12



Berichtdoor Tijgerboy » 15 jun 2008, 19:53

Vervolg
Deel 26
De Pyrovijnen

'Hessel!' fluisterde Siura. 'Een Pyrovijn sterft al van één klein waterplasje. Als ik nu zeg, spring je uit de beschermende cirkel en raak je hem met je water.' Hessel knikte. De Pyrovijn kwam dichterbij. 'Nu!' Hessel sprong naar voren en raakte het wezen vol op zijn borst. De vlammen die zijn handen, voeten en ogen uitstootten doofden en het wezen viel dood neer. Zijn stenen lichaam viel uiteen in enkele tientallen rotsblokken. 'Goed zo, en nu de brand blussen. Hessel richtte zijn waterstralen op de vlammen, die geleidelijk aan doofden. Opeens klonken er harde knallen achter hem. Hij draaide zich om en er stond nog een Pyrovijn, maar deze was kleiner. Ongeveer even groot als hijzelf, maar dat veranderde snel, toen het wezen ook tot een lengte van vier meter groeide. Hij wilde het stenen wezen aanvallen, maar achter hem klonken er nog meer knallen. Daar stonden nu ook kleine Pyrovijnen die alsmaar groeiden. Hessel sprong de lucht in en sloeg voor zijn landing met zijn hand op de grond. Hierdoor ontstond er een waterhoos, die elke Pyrovijn in de wijde omtrek doodde en elk vuur ook doofde. Hij rende naar het kamp terug.

'Hoe... wat... gebeurde er?' hijgde Hessel. 'Om een jonge Pyrovijn te kunnen maken, zijn er drie dingen nodig,' zei Siura. 'Pyrovijns gas, steen en vuur. Die waren alledrie aanwezig. Laten we gaan, voordat ze de hele planeet verbranden.'

Ze liepen naar het dorp, dat een eindje verderop lag. Het werd omgeven door een enorme stenen wal. Ze klommen er moeizaam overheen en kwamen in een soort enorme stenen krater. Alles bestond zo te zien uit uitgehouwen stenen. In het dorp slopen ze langs de rand van de krater, achter de stenen gebouwen. Uiteindelijk kwamen ze bij een grote opening in de muur. Door die muur kwam opeens een enorme gedaante aanzetten. Een Pyrovijn. Om te voorkomen dat de Pyrovijn hen zag, liet Astrid een stenen muur uit de grond komen. De Pyrovijn keek om en staarde een paar tellen naar het bouwwerk. Hij dacht dat hij alleen wat stenen van de grote muur hoorde vallen en draaide zich weer om en liep verder. Toen hij uit het zicht was, liet Astrid de muur weer zakken.

'Kantje boord,' mompelde Hessel. Hij sloop naar de achterkant van het dichtstbijzijnde gebouw en keek naar het gat. Vanaf het gat liep een pad dat in tegenstelling tot de ruwe grond, vlak en gelijk was. Zijn blik volgde het pad. Het eindigde aan een rond plein met nog meer stenen gebouwen. Hij sloop dichter- en dichterbij. In het midden van het plein stond een gebouw met drie ingangen. Elke ingang werd bewaakt door een Pyrovijn. Boven de ingangen stond een symbool. Elk symbool was anders. Plots besefte hij dat het Bovenische Symbolen waren. Gamma, Epsilon, Zeta. Hij rende haastig terug naar de rest, maar opeens voelde hij dat er iets warms en hards tegen zijn achterhoofd kwam, waardoor hij drie meter verder op de grond landde. Hij stond op en draaide zich bliksemsnel om en zag drie Pyrovijnen. Vermoedelijk had er eentje tegen zijn hoofd geslagen. Hessel schoot lukraak met waterstralen, die de Pyrovijnen raakten, maar dat had niet veel zin. Als er eentje uit elkaar viel, vormden de stenen van het dode exemplaar minstens tien nieuwe exemplaren. Uiteinde lijk stond hij tegenover honderden Pyrovijnen. Hij doodde ze een voor een en de stenen wezens vielen uit elkaar. Wonderbaarlijk genoeg bleven ze liggen en kwamen niet opnieuw tot leven, maar toen ook de laatste uit elkaar viel, begonnen alle rotsblokken tegelijkertijd te bewegen en vormden samen een reusachtige Pyrovijn.
Zal Hessel het op kunnen nemen tegen dit enorme gedrocht? Wat zullen de regels drie, vijf en zes van het Bovenische verhaal zijn? Je leest het de volgende keer.
Wordt vervolgd
It's a fez. I wear a Fez now. Fezzes are cool!
Tijgerboy
Avatar gebruiker
ZooTycoon.nl Lid
Berichten: 3690
Geregistreerd: 02 jan 2005, 23:10
Woonplaats: Leiden



Berichtdoor tim1995 » 15 jun 2008, 20:53

Ik vind het erg leuke verhalen maar ik heb geen zin om ze helemaal te lezen :P Wat ben ik weer eens lui :P
'If you're good at something, never do it for free' - the Joker
*censuur* Want anders gaan er mensjes huilen, en dat is niet lief van mij.
tim1995
Avatar gebruiker
ZooTycoon.nl Lid
Berichten: 505
Geregistreerd: 06 sep 2007, 14:05
Woonplaats: Naarden



Berichtdoor Dylanus » 16 jun 2008, 15:58

prachtige verhalen, ik kan er geen genoeg van krijgen
'Ready for eternal war!' Quote van de Chaos Space Marines van Warhammer 40.000.
Dylanus
Avatar gebruiker
ZooTycoon.nl Lid
Berichten: 1704
Geregistreerd: 04 jun 2006, 14:00
Woonplaats: Heemskerk, nederland



VorigeVolgende

  • Reklame Boodschappen
cron